ชั่วโมงบิน ไอคิว และการเรียนรู้

 คำว่าชั่วโมงบินเป็นคำที่นักบินใช้บอกระดับประสบการณ์และความสามารถนะครับ ผู้ที่มีชั่วโมงบินสูงก็จะมีประสบการณ์มาก ตัดสิน ใจได้ดี มีทักษะ กระบวนการคิด และการตัดสินใจที่เด็ดขาดและเฉียบคม ทั้งนี้เพราะการบินมีความรับผิดชอบสูงมาก ทั้งต่อตนเอง ผู้โดยสาร ทรัพย์สินรวมถึงตัวเครื่องบินด้วย

          คำว่าชั่วโมงบินนำมาใช้ในกิจการหรือกิจกรรมอื่นๆ ด้วย โดยมีความหมายเชิงเปรียบเทียบเพื่อบอกถึงระดับประสบการณ์ของการทำกิจกรรม นั้นๆ ในที่นี้ ผมจะพูดถึงชั่วโมงบินของเด็กในการฝึกฝนตนเองครับ

          มีงานวิจัยที่สำคัญมากชิ้นหนึ่ง ริเริ่มโดย ลูอิส เทอร์แมน (Lewis Terman) เมื่อปี ค.ศ. 1921 โดย มีสมมติฐานว่า ความสำเร็จในชีวิตแปรผันตามไอคิว หมายความว่าไอคิวยิ่งสูง ความสำเร็จในชีวิต การมีผลงานโดดเด่น ความสามารถในการเปลี่ยนแปลงโลก ก็ควรจะสูงตามไปด้วย การวิจัยเริ่มจากการคัดเลือกเด็กที่มีไอคิวสูงมาจำนวนหนึ่งและติดตามความ ก้าวหน้าและสัมฤทธิผลทางการเรียน ติดตามยาวนานจนกระทั่งเด็กโตเป็นผู้ใหญ่มีอาชีพการงาน จนถึงขั้นที่เป็นจุดสูงสุดในชีวิตของคนกลุ่มนั้น เรียกว่าทำวิจัยจนกระทั่งตัว เทอร์แมน เสียชีวิตแล้วลูกและหลานของเขาต้องมานั่งทำงานวิจัยต่อกันเลยทีเดียว กลุ่มตัวอย่างไอคิวสูงเหล่านี้ได้รับการขนานนามว่า กลุ่มเทอร์ไมต์ (Termites)

1

ลูอิส เทอร์แมน

 

ผลออกมาขำๆคือว่า จากเด็กกว่า 1,500 คนที่มีไอคิวเกิน 140 มีเพียง 2-3 คน เท่านั้นที่ประสบความสำเร็จระดับสูง แต่ไม่มีใครที่ประสบความสำเร็จเข้าขั้นปรมาจารย์หรือเข้าขั้นเปลี่ยนแปลงโลก ใดๆ เลย ที่ขำที่สุดคือ นักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลชื่อ ดร.วิลเลี่ยม ช็อคลี่ย์ (William Shockley) ได้รับรางวัลโนเบลในปี ค.ศ.1956 เรื่องการประดิษฐ์ทรานซิสเตอร์ เป็นผู้ที่ เทอร์แมน ระบุว่าไม่ใช่อัจฉริยะ จึงคัดชื่อออกจากการวิจัยครับ

2

รางวัลโนเบลปี ค.ศ.1956 มอบให้แก่ ช็อคลี่ย์ บาร์ดีน และเบรตเทน สำหรับการประดิษฐ์ทรานซิสเตอร์

          มีงานวิจัยที่สำรวจผู้คนที่ประสบความสำเร็จใน ชีวิต อย่างเช่น ไอน์สไตน์ โมสาร์ท ดาวินชี่ จอร์แดน เบคแคม ฯลฯ ปรากฏว่าปัจจัยอันหนึ่งที่มีนัยสำคัญคือ “จำนวนชั่วโมงในการฝึกฝนครับ ในหนังสือ Outliers (สัมฤทธิ์พิศวง) ของ Malcolm Gladwell ระบุตัวเลข 10,000 ชั่วโมงที่ส่งผลให้ เดอะบีทเทิล บิล เกตส์ ประสบความสำเร็จสูงสุดระดับโลกในอาชีพของตัวเอง แกลดเวลล์ ยังสรุปต่ออีกนิดนึงว่า ไอคิวสำคัญบ้างตอนเริ่มต้น แต่ทุกคนที่มีระดับไอคิวปรกติ สามารถฝึกฝนและพัฒนาตนเองจนกระทั่งกลายเป็นบุคคลสำคัญได้

สรุปง่ายๆ ว่า สิ่งสำคัญกว่าไอคิวก็คือชั่วโมงในการฝึกฝนครับ ยิ่งฝึกมากยิ่งได้มากครับ

 

 

อ่านเพิ่มเติมข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการทดลองของเทอร์แมน
http://www.psychologytoday.com/blog/beautiful-minds/200909/the-truth-about-the-termites

ประวัติของ วิลเลียม ช็อคลี่ย์
http://en.wikipedia.org/wiki/William_Shockley

กฎ 10,000 ชั่วโมง
http://gladwell.com/outliers/the-10000-hour-rule/

รองศาสตราจารย์ ดร.อุดมศิลป์ ปิ่นสุข
อาจารย์ประจำภาควิชาฟิสิกส์
คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เคดิต: vcharkarn.com